اخبار برگزیده

شاید مغفول‌مانده‌ترین

دیروز میلاد حضرت رسول ص بود و امروز هم که چه خبرها که از قدس مخابره نشد و میان این هیاهوها چه غفلت‌های عظیمی که نمی‌شود و سرانجام بیچاره من و سرانجام بیچاره انسان همان اسیر طبیعت...بگذریم!

فرمود «اسوه‌ی حسنه» است برای شما. با خودم فکر می‌کردم شاید مغفول‌مانده‌ترین جنبه‌ی این اسوه‌ی حسنه، اتفاقا شاید مهم‌ترین جنبه‌اش باشد. آری معراجش! بزرگی این غفلت هزاروچهارصد ساله هم احتمالا به بزرگی غفلت یک میلیارد و اندی مسلمان است از محل معراجش فلسطین در این حدود هشتاد سال. با خودم فکر می‌کردم که چه شد که این غفلت عظیم رخ داده است؟ نمی‌دانم اما به گمانم می‌رسد که شاید دلیلش نفهمیدن «هبوط» باشد. آری!ی که نمی‌فهمد هبوط کرده است دیگر چه‌کارش است به معراج؟

هبوط و عروج! ما هبوط کردیم پس از نافرمانی آدم از خداوند. ما هبوط کردیم به زمین. ماجرای ما در این طبیعت با هبوط آغاز شد. می‌دانی چرا فراموشش کرده‌ایم؟ چرا اصلا به یادش نمی‌آوریم؟ چونکه به خیالمان تمام شده است و رفته است. نه! ما دچاریم و دچار هبوط آن‌به‌آن در این قفس طبیعت و اگر لحظه‌ای و فقط لحظه‌ای سر از آخور دنیا و آرزوهای پوچ و دور و درازش در می‌آوردیم تا این هبوط آن‌به‌آن خود را می‌فهمیدیم، آنوقت بود که معراج را می‌فهمیدیم و آنوقت بود که دربه‌در به دنبال اسوه‌ای می‌گشتیم تا راه معراج را به ما نشان بدهد و آنوقت بود که اسارت سرزمین معراج این سرزمین مبارک فلسطین و قدس مساله‌ی اول مسلمین می‌شد! آنوقت بود که اسارت این سرزمین معراج در دستان شوم دشمنان خدا و رسول خدا و در دستان این قوم ملعون مغضوب خدا برایمان لحظه‌ای قابل قبول نبود. ما نفهمیدیم که اگر قصه‌ی ما با هبوط آغاز شد، قرار است با عروج تمام شود و پیامبر رحمت آمد تا راه عروج را به ما نشان دهد و امام خواهد آمد تا امامت کند امت را برای عروج دسته‌جمعی. درد اینجاست که درد هبوط آن‌به‌آن را نمی‌فهمیم چون سر در آخور دنیا فرو‌ایم و گرفتار آرزوهای دورودرازش شده‌ایم و غافلیم از درمان درد هبوط...

بیچاره من و بیچاره انسان همان اسیر هبوط آن‌به‌آن!

خدایا هدایتمان کن...


شاید مغفول‌مانده‌ترین

شاید مغفول‌مانده‌ترین

شاید مغفول‌مانده‌ترین

 


منبع این نوشته : منبع
آخرین جستجو شده ها